نشتیابی خطوط انتقال و شبکه های آبرسانی بین شهری

نشتیابی خطوط انتقال بین شهری

هدر رفت آب در خطوط آبرسانی یکی از عمده مشکلات شرکت های آب و فاضلاب می باشد به گونه ای که در حدود 35 درصد از آب تصفیه شده به سبب نشت و خطوط انتقال بین می رود که خود موجب اتلاف آب، انرژی و منابع مصرفی جهت تصفیه و انتقال آب می گردد.

علاوه بر موارد ذکر شده، نشت ایجاد شده موجب آسیب های ثانویه نیز به خطوط لوله و سازه های اطراف می شود. به همین منظور برای به حداقل رساندن ضرر زیان و معضلات ناشی از این مشکل، شرکت های تامین کننده آب به ناچار اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی گوناگونی را در این خصوص انجام می دهند.

از آنجایی که خطوط لوله آب در خاک دفن شده اند یافتن نشت در این تاسیسات پیچیده کار ساده ای نیست. لذا محققان روش های متفاوتی را برای تشخیص نشت در این خطوط به کا گرفته اند که هرکدام دارای مزایا و در عین حال محدودیت هایی می باشد.

مهمترین فاکتور در عملیات شناسایی نشت، میزان قابلیت اطمینان و کارایی روش و فناوری های به کار گرفته شده می باشد.

امروزه تکنولوژی تجهیزات مربوط به تشخیص و شناسایی نشت توسعه فراوانی یافته اند.

از عمده ترین و رایج ترین روش های تشخیص نشت می توان به امور کنترلی شامل نظارت بر فشار جریان، دمای مایعات، آشکارسازی های مرتبط با انتشار صوتی، آزمایش خط لوله با رادیومتری، مادون قرمز و تشخیص نشت فیبر نوری اشاره نمود.

تشخیص نشت با روش آکوستیک در سال های اخیر رواج بسیاری پیدا کرده است. در این فناوری نویزهای صوتی ناشی از نشت ایجاد شده، با استفاده از سنسورهای مناسب تعبیه شده برای این منظور تشخیص داده می شوند.این سنسورها با نصب در نقاط مختلف دسترسی به لوله همچون از شیرخط ها/ هیدرانت های آتش نشانی/ انشعابات مشترکین و…… صدا را دریافت نموده و با ارسال به واحد پردازش محل دقیق نشت را شناسایی می نمایند.

اثربخشی این روش بستگی به تفسیر صحیح سیگنال های صوتی دریافتی از شبکه می باشد. همچنین شناخت رفتار انتشار موج آکوستیک برای تعیین مسافت و محل نشت بسیار مهم است. در این راستا توسعه ابزارهای تحلیلی برای ارزیابی انتشار موج مهم و ضروری است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *